Posts

Posts uit 2009 weergeven

Sneeuw (3)

Afbeelding
Het is weer zover: Het sneeuwt. En hoe!!! Al 3 dagen vliegen de vlokken ons om de oren in een onafhoudelijk tempo. Voor mijn gevoel is de wereld nu al eeuwen wit en kan ik me niet eens meer herinneren wanneer het begon te sneeuwen. Volgens mij was het woensdag,.... Toen vielen de eerste vlokken. Nog niet zoveel en zo dik, maar het was wel koud en guur. Donderdag ben ik nog naar Vichy geweest en ook daar was het wit. In vergelijking met "bij ons in de Montagne" stelde het niet veel voor, maar de toon was gezet. Donderdagavond werd het menens. Guurder dan guur en een gemene wind stak de kop op. Het was snel donker. Caya had onverwacht vroeg vakantie, want de schoolbus zou vanwege de slechte weersvoorspellingen de laatste schooldag niet rijden. Aangezien ze maar 3 uurtjes les zou hebben, vonden wij het de rit naar Mayet, door een pak verse sneeuw, niet waard. Caya was dus blij. De volgende dag kwam de chasse-neige redelijk op tijd voorbij, 07h00, en kon ik Xenya gewoon naar sch

Geluk

Afbeelding
Kerst is in aantocht en ook het nieuwe jaar laat niet lang meer op zich wachten. Ons Jetje gaat de "afbak" fase in, dus het kan natuurlijk ook aan mijn nesteldrang liggen. Maar het is dus tijd om eens flink te archiveren, alle overbodige papieren de kachel in te mikken en mijn mappen bestand weer op orde te brengen. Alle oude projecten belanden in archiefdozen en de kast waarin deze dozen gestald worden is ook hoognodig toe aan een frisse wind. Naast mijn bureau vraagt een grote stapel overbodige troep en papieren om een vuilniszak en m'n mandje met aanmaakhout puilt uit van de papierproppen die de komende week zullen helpen om de kachel aan te maken. In één van m'n kasten kwam ik een grote hard kartonnen envelop tegen. Er zat een flinke stapel vergrotingen (20x30) van foto's in. Foto's uit de tijd dat dit huis nog ons vakantiehuis was en we elke schoolvakantie naar Châtel gingen om het huis op te knappen en bewoonbaar te maken. Foto's van Caya, toen nog n

Ik Vertrek

Afbeelding
Nouja, ik ga natuurlijk niet zelf vertrekken :) En degenen over wie dit gaat, zijn al in 2007 vertrokken. Maar,... nu komt er een vervolg. In 2007 zijn Rudolf en René, van Aire Les Biefs , tijdens hun emigratie, gevolgd door het TROS programma Ik Vertrek. Deze uitzending werd door anderhalf miljoen mensen bekeken en zowel bij de TROS als bij de heren kwamen er talloze positieve reacties op de uitzending binnen. Voor de TROS was dit aanleiding om de heren te vragen mee te doen aan een "follow-up". Dit wordt overigens de enige uitzending dit jaar in het kader van "hoe is het nu met ..." het is dus erg leuk dat ze hiervoor gevraagd zijn. De uitzending zal uit twee delen bestaan, er werd namelijk ook nog een familie gefilmd die naar Portugal is verhuisd. Er zullen eerst beelden te zien zijn van de eerste uitzending (22-11-2007) die daarna worden aangevuld met nieuw materiaal dat ze in juni 2009 hebben opgenomen. Tijdens het vier-daagse bezoek van de filmcrew hadden ze h

Gevonden

Afbeelding
Het is druilerig weer. Motregen die zo nu en dan overgaat in echte regen. Het is niet koud. Het is midi en ik zit aan tafel. Er loopt een hond langs de weg. Even later hoor een "boink" tegen de voordeur. Dit is een bekend geluid. Als Blum vroeger op de kokosmat ging liggen, hoorden we dat ook altijd. De klopper aan de deur maakt dan een klein geluidje en de deur gaat even heen en weer in het slot. Zou die hond die net langs de weg liep nu op mijn matje liggen? Ik ga snel kijken. Jahoor. Daar ligt 'ie, heerlijk opgerold, z'n oogjes zijn al half toe. Het is een jachthond, waarschijnlijk gisteren verloren of verdwaald tijdens de jacht. Hij heeft een fluoriserende halsband om. Als mijn Lief de deur opent om zijn halsband te onderzoeken gaat hij angstig weg. We laten de deur op een kier. Hij komt weer terug en staat even later nieuwsgierig in de keuken. Ik steek m'n hand naar 'm uit en laat 'm rustig snuffelen. Nu kan ik met m'n andere hand de penning bekij

Windmolens in La Montagne Bourbonnaise

Het gonst al meer als een jaar, maar nu is de discussie weer opnieuw opgelaaid. Er komen windmolens in La Montagne Bourbonnaise. En zoals altijd met dit soort zaken, zijn er mensen vòòr en tégen. De mensen die vòòr zijn hoor je niet zoveel. De mensen die tégen zijn, des te meer. Nu is de vraag, wat is het nut van deze windmolens??? Wel, ik moet eerlijk bekennen dat ik me er te weinig in heb verdiept om een technisch verhaal te gaan afsteken. Wel is het zo dat het hier in de Montagne Bourbonnaise niet overdreven vaak waait, dus zou je kunnen stellen dat het voor een goed rendement van windmolens te weinig waait in deze streek. Daarbij schijnt het reeds bewezen te zijn dat bijvoorbeeld zonne-energie véél meer rendement geeft. Tegenhanger is weer dat zonnepanelen veel gevoeliger zijn voor (grote) hagelstenen en of zonnepanelen wél fraai zijn weet ik ook nog zo net niet. Ook weet ik niet wat de installatie- en onderhoudskosten van zonnepanelen ten opzicht van molens zijn, dus dat laten we

Ikea (2)

Afbeelding
Het schijnt dat ze er al 17 jaar over aan het soebatten zijn, maar na jarenlange geruchten, speculaties, beloften en weer ingetrokken uitspraken, lijkt het eindelijk waarheid te gaan worden: Er komt een Ikea in Clermont-Ferrand !!! Ons eerste antwoord op dit nieuws was eigenlijk een vraag, en wel: “Wanneer???” Wel, dat is nog niet bekend. Hoogst waarschijnlijk komt de nieuwe vestiging in Noordoost Clermont-Fd, in het gebied Gravanches. Hier zijn reeds meerdere grote ketens aanwezig en de verbinding met diverse snelwegen zoals de A75, A71 en A89 is zeer goed op dit punt. Daarbij is de Noordoostelijke ligging ook aan te bevelen daar deze het beste aansluit met de regio’s Vichy, Moulins en Montluçon, wat wij natuurlijk helemaal niet erg vinden :) Ikea heeft op dit moment 26 vestigingen in Frankrijk, wat absoluut niet overeenkomt met een dekking naar rato van het aantal inwoners en de grootte van het land. Tussen de 40 en 50 vestigingen zou meer in de buurt komen, en daar wordt hard aan

The Real Life

Je gaat net naar het collége en het leven is één groot mooi feest. Tis natuurlijk wel ff wennen, maar je slaat je er prima doorheen. Elke ochtend om 6h30 je bed uit, want je moet om 7h30 klaarstaan voor de schoolbus. Tegen zessen kom je weer thuis met een volle tas en een agenda vol huiswerk. En dan is het je verjaardag en word je 12 jaar,.... De dag begint zoals elke andere dag, je staat op en gaat braaf naar school. In de schoolbus bedenkt een andere tiener dat het best wel leuk kan zijn om een halte eerder, bij een andere school uit te stappen, en de laatste 800 meter te lopen. Het was heel gezellig, drie kwebbelende meiden, slenterend over straat, op weg naar school. Tot dat ze bij school kwamen,.... De oudste van het stel was 'm snel gepiept, die had dit truukje al eerder gedaan, maar de twee brugpiepers werden à la minute door de principale (klasseleider) in de kladden gegrepen en mochten meteen mee naar zijn bureau. Daar kregen ze hevig op hun donder en tevens de mededeling

Ontspannen op vakantie,...

Afbeelding
Zaterdag 15 augustus: Het was de dag dat we op vakantie gingen. We hadden reeds een week vrij gehad en hadden die week in gezelschap van een stel goede vrienden en hun twee kinderen doorgebracht. Door dit bezoek waren we min of meer verplicht geweest om eens écht lekker te genieten in en om huis, hadden we uitstapjes gemaakt en was er geen tijd of zin geweest om nog "even" dat klusje af te maken, laat staan aan iets nieuws te beginnen. Echt vakantie dus, heerlijk!!! Nadat we onze vrienden hadden uitgezwaaid, zaterdagochtend, ruimden we de ontbijttafel af en even later, nadat we alles hadden afgesloten, vertrokken we voor twee weken vakantie richting de Lot (46). Terwijl we het eerste buurtschapje passeerden, vertelde ik mijn Lief, dat ik de avond ervoor, vlak voordat ik naar bed ging en hij nog het met z'n maatje het laatste glas hief, nog even op het internet had gekeken. Ik had bij een onroerendgoed bemiddelaar nog een leuk project zien staan,..... Er kwam een wolkje vo

Metamorfose

Nee, het zijn niet de hormonen die opspelen. Het werd gewoon tijd dat we eens serieus aan de slag gingen. Ons "à faire" lijstje gaat namelijk bijna haar eerste jubileum jaar in, hoog tijd dus om er eens aan toe te geven. Nadat we de afgelopen jaren het huis en met name de begane grond best goed leefbaar hadden gemaakt, waren er toch weer wat nieuwe wensen of verbeteringen boven komen borrelen. Maarja, in de zomer is het leuker om buiten aan de gang te zijn en vorige winter kwam er door het Vivre Dehors project ook helemaal niets van terecht. Ondertussen werden de ideeën weer veranderd en bijgeslepen en werd het in onze gedachten alleen maar mooier en beter. Eigenlijk is het dus helemaal niet zo verkeerd om bepaalde zaken niet meteen uit te voeren, anders had het nu wéér anders gemoeten. En als we ergens een hekel aan hebben, dan is het wel dingen moeten veranderen omdat het idee toch iets minder goed uitviel alsdat we gedacht hadden. Na twee weekenden pezen hebben we nu de in

Recordhouder ter ziele

Afbeelding
Het is de eerste werkdag na de vakantie en Gaby komt tussen de middag thuis eten. Gezellig. De meiden zijn nog niet naar school, dat begint woensdag en donderdag pas. Terwijl de meisjes de tafel dekken en het eten klaarmaken zie ik Gaby met een schep voorbij lopen. Hmm, denk ik nog, gaat 'ie een gat graven??? Na het eten komt het bericht. Oscar is dood. Waarschijnlijk is 'ie vanochtend vroeg aangereden. Gaby heeft 'm namelijk nog levend gezien voordat hij te werk ging rond 6h30 en rond 07h00 heb ik een auto horen tuteren, remmen en weer optrekken. Hij lag op de weg en had een wond aan zijn koppie en poot. Het is wel triest, Oscar was het langst bij ons van alle katten, ruim 2 jaar. Nu moet Blèkkie dus het stokje overnemen. Inmiddels zijn we er ook achter dat Blèkkie een vrouwtje is, dus volgend jaar rond deze tijd zullen we vast wel nieuwe aanwas hebben. We gaan er voor het gemak maar vanuit dat Blèkkie het haalt tot volgend jaar,.... zie ook: http://cestlavie-linda.blo

Bouwvakbal

Afbeelding
Het was gisteren de laatste werkdag voor de vakantie. De chantier is opgeruimd en aangeveegd, gereedschap en groot materieel is weer mee naar huis. Kortom, de vakantie kan beginnen. Gaby had voor de laatste werkdag van alles meegenomen voor een BBQ tussen de middag en iedereen was blij verrast en had er zin in. Michel kwam ook. Michel is een hardwerkende, gescheiden, jongeman en metselaar, die in het buurtschap woont waar SwaagEnFrance al een maand of 5 aan het werk is. 4 jaar geleden hebben we in hetzelfde buurtschap ook al eens 9 maanden achter elkaar gewerkt, dus Michel is een oude bekende. Hij werkt, slaapt of drinkt, is nergens ooit te beroerd voor, zal altijd zijn hulp aanbieden en staat bij nood direct klaar. Hij is een goedlachse gezellig man en als je in zijn pretoogjes kijkt is het gelijk gezellig. Michel had die ochtend al gevraagd of de mannen bij hem een apéro kwamen drinken, maar omdat ze inmiddels weten hoe dat af kan lopen, vonden ze het beter als Michel bij hun kwam

Oogkliniek

Afbeelding
Het werd na 7 jaar wel eens tijd voor een nieuw brilletje. In het dagelijks leven draag ik lenzen, maar met mijn sterkte is een bril ernaast geen overbodige luxe. Ik liep dus bij de opticien binnen, koos een kek Prada montuurtje uit en dacht dat dat zo wel even geregeld kon worden. Nou, niet dus. Ik moest eerst met een ordonnance komen, oftewel een recept of medisch voorschrift. Volgens de miep van Optic 2000 kon ik dat zo bij de médecin ophalen. Aangezien ik onder " médecin ", huisarts versta, belde ik dus de huisarts op. Maar nee, volgens de huisarts moest ik een afspraak maken bij een " médecin ophtalmologie ". Oké, weer een stapje verder,... Ik zocht in de page jaunes naar de betreffende rubriek en belde de eerste dichtsbijzijnde. Eind september kon ik terecht,.... Hmm, dat vond ik toch wel wat lang duren. Toen maar de volgende gebeld in het rijtje en dat schoot meer op. Gisteren had ik mijn RDV en ik was keurig op tijd aanwezig. Mijn lief had mij afgezet en z

Billy

Afbeelding
Een zondags uitstapje. Sinds we hier wonen hebben we eigenlijk nog nooit de tijd genomen om ook eens de omgeving te verkennen. In de schaarse vrije tijd gingen we dikwijls naar vrienden of bleven we thuis voor de TV of bij de BBQ. Maar, het is toch ook wel leuk om eindelijk iets van de omgeving te zien en er op uit te gaan. Zo stond twee weken geleden een bezoekje aan Billy op de agenda. Jammergenoeg werd Caya dat weekend behoorlijk ziek, dus kon het niet doorgaan. Nu m'n schoonmoeder er twee weken is, is het ook een leuk uitstapje, dus we gaan ervoor. Billy ligt zo'n 25 km bij ons vandaan en is aan de rivier de Allier gelegen. Een klein dorpje met een oud militair fort/kasteel. Bij het Office du Tourisme tegenover het chateau kun je kaartjes kopen voor de rondleiding. Het 12de eeuwse kasteel is alleen met een gids te bezoeken en de rondleiding duurt een uur. Eigenlijk is het oude chateau in groot verval. Er resten alleen nog muren en een toren. De maquette, die aan het e

Tour de France

Mijn Lief is weer blij, want het is zover. Al een week schalt hij door het huis: "Wacht maar Dames, "over een week" of "over ... dagen" is het zover!!!" Huh, en de meiden kijken verschrikt op, bang om een minuutje van SmartKidZ, Amika, Shouf Shouf, Klokhuis of wat dan ook te missen. Ze weten het heel goed, over een week is Papa de baas over de afstandbediening en daar kan niets of niemand wat tegenin brengen. Want,... Le Tour de France is weer in aantocht. Het streven van vandaag was: " Apéro à midi " want dan hadden we de tijd om rustig een grillade te doen en te eten, want om 15h55 begon HET. En we hebben het gehaald. Terwijl ik het huis dweil en mijn zaterdagse huishoudelijke klussen klaar, ligt Gaby met een toetje en een kop koffie voor de TV te genieten. De mussen vallen van het dak van de warmte, de meiden liggen in het zwembad en Mart Smeets brult door de woonkamer. Ha lekker, het is weer zomer!!!

Canal Digitaal

Satelliet TV, een prachtige uitvinding, maar er moet niets mis gaan waardoor je klantenservice nodig hebt. Wat een ellende!!! Ze zijn bezig met het vervangen van alle smart cards, vanwege fraude gevoeligheid en blijkbaar waren wij dus ook aan de beurt. Normaal gesproken is er een overbruggingsperiode van 3 weken. Ze sturen de nieuwe kaart begin van de maand op en aan het einde van de maand stopt je oude kaart ermee. Wel, dat laatste ging goed, de kaart stopte ermee, echter we hadden de nieuwe nog niet ontvangen,..... Ik liet m'n schoonmoeder bellen, want vanuit Frankrijk kun je niet naar een 0900 nummer bellen en alle nummers waarop CD bereikbaar is, zijn 0900 nummers. "Sorry, foutje mevrouw, we sturen 'm meteen op en zullen de oude kaart weer activeren zodat u weer beeld hebt." Kijk, dat was een goede service,... Helaas ging het vanaf dit punt helemaal mis!!! De kaart die ze op de post hadden gedaan werd geactiveerd, de kaart die eigenlijk vervangen moest worden werd

Afscheid

Afbeelding
We hadden het al een tijdje geleden wel overwogen en uiteindelijk besloten en ik had op internet twee advertenties gezet. Eergisteren werd ik opgebeld: "Bonjour Madame, heeft u die hond nog?" Na een uitvoerig gesprek en een e-mail met extra foto's belde de meneer enthousiast terug. Hij had met z'n vrouw overlegd en ze vonden het allebei een prachtige hond. Ja, dûh, dacht ik, dat is 'ie ook!!! De vraag was of ze donderdagmiddag konden komen, ze woonden ongeveer anderhalf uur bij ons vandaan. Dat ging rap!!! 's Avonds vertelde ik aan Gaby dat Blum zeer waarschijnlijk de volgende dag zou worden opgehaald. Het werd toch wel erg definitief zo. Maargoed, zoals gezegd, we hadden dit vraagstuk al meerdere keren behandeld en dit was echt het beste. Blum had nog steeds de gewoonte om er zo nu en dan tussenuit te piepen. Dan ging 'ie lekker naar de buurvrouw en de gasten die in haar chalets verblijven. Daar werd 'ie dan vaak vertroeteld, wat hem weer aanleiding g

Groot

Nog een week moeten de meiden naar school en dan hebben ze weer vakantie. Maar liefst 2 maanden, tot begin september. En dan begint er een nieuwe periode. Caya gaat naar de 6ème, oftewel, de brugklas. Ze gaat het vertrouwde dorpsschooltje verruilen voor het collège in Le-Mayet-de-Montagne. Laatst zijn we naar de opendag geweest. Met gezonde zenuwen gingen we erheen om een rondleiding door de school te krijgen en wat uitleg over huiswerkklassen, de kantine, de clubjes, de kluisjes, het strenge beleid en toezicht etc. De directeur noemde ook nog even dat zelfs zijn eigen dochter op deze school zat, dus met andere woorden: het is écht een hele goede school!!! Twee jaar terug is de school voor 1,2 miljoen verbouwd en gepimpt. En dat is te zien. Frisse kleuren, mooie lichte gangen, praktisch en "tiener proof". Het zal wel even wennen zijn, want het worden lange dagen. De schoolbus vertrekt even over half acht en zal tegen half zes de kinderen weer terug brengen. Huiswerk maken, et

Bijen

Afbeelding
Het wordt een prachtige dag vandaag. De voorspelling is 27°. Het is een uur of acht en de zon schijnt al volop, de lucht is blauw en het is al lekker warm. Ik ben boven en besef opeens ik dat ik iets hoor wat er anders niet is. Ik luister goed en dan weet ik het. De bijen zijn "wakker" geworden. In de "en pierre" achtermuur van ons huis, waar de zon de hele ochtend op staat, zit al een paar jaar een bijennest. De 60cm dikke muur, op sommige plaatsen zelfs wel 1 meter dik, is opgebouwd uit grote stenen die gestapeld zijn. Tussen de stenen zit een mengsel van zand, kalk en leem. In de muur zitten diverse openingen, gangen van muizen of andere kruipers of knagers en nesten van vogels. In één van die openeningen zit sinds een jaar of 4 een bijennest. Elke jaar, in de tweede helft van juni, als het lekker warm is en de dagen wat langer zijn geworden, vliegt er een gedeelte van het bijenvolk uit. Er is dan een nieuwe koningin geboren die samen met een gedeelte van het vol

Vulcania

Afbeelding
Moederdag, tijd om er eens lekker op uit te gaan. We hadden besloten richting de Puy de Dôme te gaan naar " Volcan de Lemptégny ". Het weer zat niet echt mee en het plenste van de lucht. Bij de kassa bleek dat ze vanwege het slechte weer alleen maar de mogelijkheid gaven om per treintje met begeleiding van een gids de toer door de vulkaan te maken. Nja, dit zagen wij niet zo zitten. Wij hadden ons verheugd op een mooie wandeling en hadden geen zin om 1h30 stil te moeten zitten in een tochtig treintje. Terwijl we terug liepen naar de auto was het volgende plan snel gemaakt. We zouden naar Vulcania gaan, nog geen kilometer verderop. Vulcania is een ontdekkingspark dat is gelegen in het "Parc Naturel Régional des Volcans d'Auvergne" en ligt ongeveer 15 kilometer vanaf Clermont-Ferrand. Een prachtig natuurlijk gebied waar het overal om je heen groen is. Weinig huizen, uitgestrekte bossen en weiden, en ietwat somber vanwege huizen die uit zwarte lavastenen zijn opge

Op reis

Vanochtend heb ik mijn meiden uitgezwaaid. Ze zijn op schoolreisje gegaan. Niet zomaar een dagje eropuit, maar een reisje van maarliefst 3 dagen!!! In Frankrijk is het heel gewoon dat er 1x per schooljaar een schoolreisje van meerdere dagen wordt georganiseerd. In Châtel-Montagne is dat lange tijd niet gedaan. Er waren een aantal jaren waarin de schoolleiding elk jaar wisselde en waardoor er dus geen meerdaagse reis werd georganiseerd. Bijna alle kinderen zijn meegegaan. Degenen die niet mee mochten of wilden, in totaal 4, moeten donderdag en vrijdag gewoon naar school. Er is een vervangende leerkracht geregeld, de schoolbus rijdt gewoon en er wordt, zoals altijd, door de kokkin van de kantine een maaltijd geserveerd. Wat een onzin zou je zeggen, laat die 4 kids lekker thuis, dan hoeft er ook niet vervangen, gereden en gekookt te worden. Maar nee, de leerplichtambtenaar was vastberaden: School is school en daarmee uit. Anderzijds zou het natuurlijk ook een zootje worden als iedereen ma

8 mei - Victoire 1945

Afbeelding
Bevrijdingsdag, en dus weer een vrije dag. Erg bevrijdend is het overigens niet, want iedereen komt tijd tekort. Vorige week misten we al een dag, en deze week dus ook. De agenda's puilen uit en ook logistiek gezien is het een chaos, want er moeten nu 5 dagen in 4 dagen gepropt worden. Maar, wij laten ons niet gek maken. Het is nu eenmaal zo, en weer zo'n lang weekend is natuurlijk heel erg lekker!!! Tijd om thuis maar weer eens hard aan de slag te gaan. We leggen de laatste hand aan de openlucht showroom van Vivre Dehors en daarna wijden we het grillchalet officieel in. De tuin en dan vooral het onkruid schreeuwt om aandacht en omdat ik zo enthousiast sla- en tomatenplantjes heb gekocht, zal ik ze toch ook moeten planten. Mijn lief is zo lief om de kas even grof voor me om te spitten, maar daarna is 'ie helemaal van mij en mag ik onkruid en verdorde gewassen van vorig jaar verwijderen, bemesten, de nieuwe plantjes planten en natuurlijk sproeien. Zo'n twee uur later he

1 mei - Dag van de Arbeid

Afbeelding
Het is mei en dus dé maand van de nationale feestdagen. Dit jaar is slechts één weekend een weekend van 2 dagen deze maand, alle andere weekenden zitten vast aan een feestdag of een "pont". Vandaag is het "Fête du travail" en wordt er niet gewerkt. Van oorsprong werd 1 mei gevierd om de meimaand in te luiden en is het een lentefeest. In 1817 komt daar verandering in als in Engeland Robert Owen ervoor pleit om de 8-urige werkdag in te voeren. Volgens hem maakte de modernisering het mogelijk het werk beter te organiseren en was het daarom niet meer noodzakelijk meer dan 8 uur per dag te werken. In 1864 waaide dit idee over naar Amerika en in 1884 werd er, na een langdurige staking, een resolutie aangenomen die stelde dat vanaf 1 mei 1886 de 8-urige werkdag zou worden ingevoerd. 1 mei was in Noord-Amerika al langer bekend als "Moving Day", de dag waarop arbeidscontracten werden aangegaan of verlengd en huurcontracten werden aangegaan of verlengd voor de ar

AZ Retteketet!!!

Afbeelding
Het was een kleine domper afgelopen zaterdag. Na 27 keer onverslagen te zijn geweest, sloeg het noodlot tijdens de 28ste wedstrijd toe en moest AZ met een kater het veld verlaten. Ze hadden verloren met 2-1. Jammer was het, écht jammer, het was natuurlijk helemaal top geweest als ze toen meteen een feestje hadden kunnen bouwen. Maar, dat konden ze gelukkig zondag doen, zonder eerst te hoeven douchen, want de mannen werden gewoon "op de bank, voor de TV" in hun goeie pak, kampioen. Hoewel ik, geboren Amsterdamse, ben opgegroeid in Alkmaar, is Gaby meer Alkmaarder dan ik, ondanks het feit dat 'ie geboren en getogen Egmond-Binner is. Het huis van zijn opa en oma staat in de Hout en zij hadden hun achtertuin zowat in het oude AZ stadion. Naast het stadion lag de drafbaan en ook die werd door de familie Swaag elke week bezocht. En zo heeft Gaby dus zijn jonge jaren, als schoffie, al schooierend in de Hout doorgebracht, terwijl ik ergens in een woonwijk in Huiswaard gewoon braa

Vuur!

Afbeelding
Hoewel het "Goede Vrijdag" was, was er niet veel goeds aan, het leek een dag zonder eind. Gaby was bezig met een dakrenovatie. 's Ochtends vroeg leek alles voorspoedig te gaan en had hij goede hoop de klus eerder klaar te hebben alsdat de werkdag lang was. Helaas, er zat toch nog het een en ander tegen en in de middag kon hij zelfs nog "even" op en neer naar Vichy omdat er pannen te kort waren. Ik was ook naar Vichy. De meiden hadden nieuwe kleding en schoenen nodig en daarna zouden we nog boodschappen doen. Wel, dat klinkt heel normaal, maar met 2 meiden waarvan er 1 al lekker begint te puberen is dat geen simpele opgave. Na 3 schoenen winkels, waarvan we er 2 zelfs 2 keer hebben bezocht konden we de schoenen doorhalen op ons lijstje. Missie volbracht. Door naar een kledingwinkel. Aangezien mijn Hollandse meiden nou niet bepaald de Franse kledingmaat hebben die bij hun leeftijd of lengte past, moest alles ook gepast worden. Terwijl ik voor de één in de rekken a

Huisje in het bos

Afbeelding
De kinderen hebben weer vakantie. Een NLse vriendin vroeg laatst: "Gaan jouw kinderen eigenlijk nog wel naar school? Het lijkt wel of ze altijd vakantie hebben!" Tja, dat gevoel heb ik soms ook. Na de kerstvakantie van 2 weken gingen ze 5 weken naar school, toen hadden we weer 2 weken vrij, en nu, na 6 weken school, hebben ze weer 2 weken vrij. Gelukkig is het mooi weer. Ze kunnen volop buiten spelen, maar zelfs dat gaat op den duur vervelen. Dus worden er vriendjes gebeld, met z'n vieren is het altijd leuker als met z'n tweeën. Er kwam een man uit een naburig buurtschapje langs met de vraag of iemand zijn hondje en twee ezeltjes hadden gezien, ze waren weggelopen. De vraag was een beetje vreemd vond ik, maar voor de kinderen was dit een geweldige uitdaging. "Mam, mogen we helpen zoeken?" Okee, het mocht, met de restricties dat ze binnen een half uur weer terug moesten zijn, ze niet ver weg mochten gaan, ze mijn mobiel meenamen voor je-weet-maar-nooit en dat

Cascade de la Pisserotte

Afbeelding
Te vaak denk ik: nu even niet, eerst nog even dit, straks, geen tijd, telefoon, onverwacht bezoek en ga zo maar door. Maar, soms moet je er gewoon even de tijd voor nemen of er tijd voor maken. Alles aan de kant, deur op slot, hond en telefoon mee. Het is goed voor de gezondheid en het hoofd. Even alles loslaten, de natuur in je opsnuiven en genieten van het groen waar we middenin leven. Tijd voor een wandeling!!! Zo trok ik afgelopen donderdag de wandelschoenen aan voor een tocht naar La Cascade de la Pisserotte . Mijn moeder was er en die is dol op wandelen. Een dag zonder "frisse neus" komt in haar woordenboek niet voor. Omdat we niet de hele rondwandeling wilden doen (16 km/5 uur, tja zoveel tijd had ik nu ook weer niet) besloten we een gedeelte te lopen. Maarja, heen en weer terug lopen is natuurlijk niet zo leuk. We belden Rudolf van Aire Les Biefs en die had de oplossing: We zouden met de auto naar Les Biefs komen, een koppie doen en daarna zou hij zou ons naar La Cro

Transport scolaire

Afbeelding
De meiden gaan nu officieel met de schoolbus naar school. Eigenlijk gaan ze sinds half januari al mee met de car (op z'n Frans [kààr]). Ik was het op dat moment zo zat met een aantal personen/ouders op school en in het dorp dat ik geen zin meer had om elke dag "leuk en aardig" tegen deze mensen te moeten doen. De Conseil Générale was snel gebeld en na het invullen van wat formulieren mochten ze daags daarna meteen mee. Toen de meiden hier net naar school gingen vond ik het belangrijk voor de sociale contacten en het contact met de juffen om elke dag op school te komen. Nu heb ik contacten genoeg en met de meiden gaat het zo goed dat ik eigenlijk nooit meer voor uitleg naar de juf moet. Eigenlijk was het dus ook onzin om elke dag 20 km te rijden terwijl het allemaal gratis en veel makkelijker kan!!! Toen het nog niet officieel was moesten de meiden in- en uitstappen op Charguéraud, 1,5 km bij ons vandaan. 's Ochtends gingen we met de auto en 's middags was het go

Air France: Amsterdam-Clermont-Ferrand

Mijn moeder zou een weekje komen. Gezellig! "Ik kom om 14h15 aan op Clermont-Fd, wie komt me halen???" We hadden besloten gezellig samen te komen. We zouden ruim op tijd weer in Châtel-Montagne kunnen zijn om de meiden uit school te halen en zo konden we het mooi combineren met bezoeken aan diverse groothandels en de wekelijkse boodschappen. Om 13h30 ging de telefoon van Gaby, we zouden juist vanuit Vichy weg gaan en de reis voortzetten naar Clermont. "Oh, da's niet zo mooi, oké dan, nou ik hoor het wel." hoorde ik mijn lief zeggen, en hij hing weer op. "Wat is er aan de hand???" vroeg ik. "Je moeder staat nog op Schiphol, ze belt ons later over hoe en wat, zij weet ook niet wat er aan de hand is." Later volgde er nog wat sms-jes. De vlucht van A'dam naar Clermont-Fd was geannuleerd. Alle pasagiers werden in een busje gepropt, want ze hadden ondertussen al een tijdje in het vliegtuig gezeten dat aan de grond bleef staan, zonder tekst of u

Paris - Nice

Afbeelding
Op zondag wordt er tot een uur of één doorgewerkt. Daarna een douche, apéro en gezellig eten. Dikwijls is dat met of bij vrienden maar lekker onderuit gezakt op de bank voor de TV komt ook dikwijls voor. Maar nu is het weer zover, de voorjaars klassiekers worden weer gereden. En er is maar 1 sport waar Gaby als het even kan voor thuisblijft en dat is wielrennen. De Tour de France vind ik leuk, zeker nadat ze afgelopen zomer bij ons passeerden. (zie berichten Tour de France) Maar die grauwe voorjaarswedstrijden, in de regen, over Waalse keitjes, blubber, gladheid en valpartijen, mist en kou stralen bijna door het TV-scherm onze warme woonkamer in, nee, die kunnen mij niet zo bekoren. Daarbij komt dat ik persoonlijk niet zoveel op heb met Mart Smeets. En aangezien Mart zo'n beetje de Godfather van het wielrennen is, tettert hij dus de hele zondagmiddag door de kamer, want op de een of andere manier kun je wielrennen alleen kijken als het geluid heel hard staat. Maargoed, mijn lief v

Nostalgie (2)

Afbeelding
Van de week zag ik bij " De Wereld Draait Door " dat de "Dikvoormekaarshow" waarschijnlijk weer terugkomt. De meningen zijn verschillend. De een denkt dat het nooit meer zo leuk kan worden alsdat het was en de ander ziet weer nieuwe mogelijkheden. Mij brengt het terug naar vroegere tijden. Ik was een jaar of 5, misschien 6 en we woonden nog "op de flat" in Alkmaar. Elke zaterdagmiddag, ik geloof zo tussen 1 en 2, zaten mijn ouders aan de radio gekluisterd. Voor mijn zusje en mij was het een beproeving, want we mochten tijdens deze radiouitzendingen GEEN geluid maken. Mijn ouders wilden namelijk niets missen van de grappen, stemmetjes en typetjes van André van Duin, Ferry de Groot en Corry van Gorp. Terwijl mijn ouders, vooral mijn vader, gierend van de lach in hun stoel zaten, liep ook de bandrecorder. Vele uitzendingen en dan vooral de liedjes werden opgenomen. Voor degene die niet weten wat een bandrecorder is, heb ik maar even een plaatje opgezocht . Te

Eten wat de pot schaft

Onze kinderen zijn gezegend met een kantine op school. In Frankrijk is er eigenlijk op alle scholen de mogelijkheid om in een kantine te eten, maar de kwaliteiten zijn zeker niet allemaal gelijk. De grote scholen hebben vaak massale kantines waar je de "kleffe hap" aantreft, weinig variatie en een hoog vet en "flupjes" gehalte. In Châtel-Montagne is het zo gek nog niet. Er is een kokkin, Jacqueline, in dienst van de gemeente, die elke schooldag een verse 4-gangen maaltijd kookt. Er worden 1x in de week boodschappen gedaan bij de supermarkt in een nabij gelegen dorp en er wordt gekookt volgens de "schijf van 5". Er komen de lekkerste dingen op tafel, tenminste, dat vinden mijn kinderen, en Jacqueline vindt het ook belangrijk dat de kinderen alles leren eten en ook kennis maken met streeksproducten of traditionele Franse gerechten. Dit houdt in dat de kinderen ALLES moeten proeven en dat er ook bepaalde opvoedkundige aspecten bij komen kijken zoals bijvoorbe