Onze bébé wordt groter en groter. Zo groot dat ze zich in haar kinderstoel nu ook met haar voetje kan afzetten op het voetenplankje en dan omhoog komt, van haar zitting af. Nog even en ze zou zo een koprol kunnen maken naar voren en uit haar stoel vallen. Het werd dus tijd voor een tuigje, alleen hadden we dat niet op voorraad. Gelukkig kwamen we de volgende dag al in "de stad", dus gingen we even langs bij de nieuwe baby winkel in Cusset, vlakbij de grote Carrefour. Mooie winkel, fijne service, altijd volk in de zaak, kortom een stuk beter als de suffe "Bébé-9" die verderop zit.
Ik zocht alle rekken af, maar kon zo 1-2-3 geen tuigje ontdekken, dus ik was vers voer voor de verkoopster.
Aangezien ik natuurlijk vergeten was om het woord "tuigje" op te zoeken, moest de verkoopster het met mijn uitleg doen, wat neerkwam op: Ik zoek iets om mijn bébé in de kinderstoel (chaise-haut) vast te maken (attacher). Ze keek me bedenkelijk aan en ik hoorde het in haar hoofd zoemen "je baby vastbinden in de kinderstoel?!"
Ze kwam daarop met een stoelverkleiner aan, met daaraan vast een riempje tussen de benen en aan de voorkant om de taille. Nee, dat bedoelde ik niet.
Toen liet ze me iets anders zien. Het kwam neer op een tuigje, het was zelfs van het bekende merk Chicco,
maar in plaats van twee lussen aan iedere zijkant die je aan de kinderstoel vast kan maken, zat hier één grote band aan. Het was een tuigje om je kind niet kwijt te raken in een pretpark ofzo. Ze zei er nog bij "handig voor als je naar Disney gaat". Ja, zoiets bedoelde ik, maar dan met twee van die banden, om aan de stoel vast te maken. Nee, helaas, dàt mag in Frankrijk niet verkocht worden, dat was niet "homologué" (officieel erkend/toegestaan). Toen zoemde het even in mijn hoofd,.... je mag je kind dus wel aan een tuigje, als een hondje, door Disney laten wandelen, maar je mag niet voorkomen dat 't een schedelbasisfractuur oploopt omdat 't uit de kinderstoel kukelt.
Omdat de verkoopster het ondertussen al uit de verpakking had gefrunnikt, onderzocht ik het tuigje vluchtig en zag in een oogopslag dat als ik de grote band doorknipte, ik er twee prachtige lussen van kon maken.
De verkoopster keek me vragend aan en ik zei dat het goed was, ik zou deze nemen. Omdat ze me vragend aan bleef kijken, voegde ik er maar aan toe dat ik deze wel kon vermaken en ik kon het niet laten erbij te zeggen dat het in Nederland héél gewoon was om je kind vast te maken met een tuigje, in de kinderstoel en dat die tuigjes dan ook overal verkrijgbaar zijn. Maar zij was Frans, dus zij wilde natuurlijk het laatste woord hebben en ook nog eens gelijk, dus probeerde ze het nog eens met "Oh, wat vreemd dat dat zomaar mag, in Frankrijk is het niet homologué hoor!!!" Ik ging de discussie echter niet aan en betaalde € 12,95 en zij ging er gelukkig ook niet op door.
Het is dan wel niet "goedgekeurd", oftewel homologué, maar nadat ik één knip met de schaar had gezet en de uiteindjes even had geschroeid met een aansteker, heeft Nina nu een super tuigje en kan ze niet meer uit haar stoel klimmen.
maandag 20 december 2010
vrijdag 17 december 2010
Roken
Ongeveer een kwart van de Franse bevolking rookt en per jaar steken ze zo'n 12 miljard sigaretten op. Het horeca verbod is hier niet met open armen ontvangen en men is blij als het weer "terrasjes weer" is. Ga voor de gein eens een kwartier bij de uitgang van de supermarkt staan en turf hoeveel mensen direct een sigaret opsteken als ze één voet buiten zetten. Het is haast lachwekkend. Op feestjes waar binnen niet gerookt mag worden is het buiten bij de deur meestal gezelliger als binnen, want iedereen staat buiten.
De boete voor het opsteken van een sigaret, waar dit niet is toegestaan, is 63 euro en de prijs van het gemiddelde pakje sigaretten is 6 euro.
Ongeveer 1 op de 5 rokers koopt z'n sigaratten over de grens. In België scheelt het ongeveer één euro per pakje en heb je aan de grens mini Las Vegas achtige dorpjes waar voorheen nooit iemand kwam, maar waar tegenwoordig hele blokken met "sigaretten supermarkten" zijn, speciaal voor de Franse rooktoeristen. In Spanje zijn de sigaretten nog goedkoper, zo'n 2 euro minder duur per pakje.
Frankrijk is er fel op tegen dat de sigarettenverkoop in sommige omliggende Europese landen vrij is en niet zoals in Frankrijk gebonden aan een vergunningsstelsel. Maar aangezien de EU staat voor vrije handel tussen personen en goederen kunnen ze hier niets aan veranderen. De Fransen pleiten dan ook voor een Europees belastingstelsel voor tabak, want nu zijn de verschillen in accijns reuze groot.
Hoewel wij nooit echte rokers zijn geweest, kan ik me er niet heel erg aan storen. Soms, op bepaalde momenten, vind ik de lucht van een sigaret zelfs lekker. Laatst op een feestje heb ik van iemand een haaltje genomen, maar het smaakte me niet. Ik werd er een beetje naar van. Bijkomstig nadeel, je wordt twee keer zo snel dronken als je rookt en drinkt tegelijk, tenminste, ik wel, dus het is maar beter zo.
De boete voor het opsteken van een sigaret, waar dit niet is toegestaan, is 63 euro en de prijs van het gemiddelde pakje sigaretten is 6 euro.
Ongeveer 1 op de 5 rokers koopt z'n sigaratten over de grens. In België scheelt het ongeveer één euro per pakje en heb je aan de grens mini Las Vegas achtige dorpjes waar voorheen nooit iemand kwam, maar waar tegenwoordig hele blokken met "sigaretten supermarkten" zijn, speciaal voor de Franse rooktoeristen. In Spanje zijn de sigaretten nog goedkoper, zo'n 2 euro minder duur per pakje.
Frankrijk is er fel op tegen dat de sigarettenverkoop in sommige omliggende Europese landen vrij is en niet zoals in Frankrijk gebonden aan een vergunningsstelsel. Maar aangezien de EU staat voor vrije handel tussen personen en goederen kunnen ze hier niets aan veranderen. De Fransen pleiten dan ook voor een Europees belastingstelsel voor tabak, want nu zijn de verschillen in accijns reuze groot.
Hoewel wij nooit echte rokers zijn geweest, kan ik me er niet heel erg aan storen. Soms, op bepaalde momenten, vind ik de lucht van een sigaret zelfs lekker. Laatst op een feestje heb ik van iemand een haaltje genomen, maar het smaakte me niet. Ik werd er een beetje naar van. Bijkomstig nadeel, je wordt twee keer zo snel dronken als je rookt en drinkt tegelijk, tenminste, ik wel, dus het is maar beter zo.
Het leek mij zo leuk en lekker, het roken van etenswaren.
Mijn Lief pakte het meteen groots aan. Hij vond het gedoe met een soort afgesloten bakblik dat je op je fornuis zet maar kneuterig en ik moest eigenlijk wel toegeven dat dat mij ook niet helemaal trok. Zeker niet nadat ik hier en daar gelezen had dat je huis nog een week naar rook stinkt, nadat je je visje hebt klaargemaakt. Ook een petroleum stelletje buiten, met een omgebouwde braadpan, aluminium folie en chemische turf en molm, was nou niet echt dé oplossing. Terwijl ik nog mijmerde, zocht naar oplossingen en niet al te dure opties, had mijn Lief zijn plan al getrokken.
Een uurtje later was 'ie klaar en had 'ie met behulp van wat oude meuk een geweldige rookton gefabriceerd. Een paar houtblokken, aanmaakhout en de fik erin. Ondertussen dronken wij een apéro en anderhalf uur later toen er alleen nog een smeulende massa over was strooide hij er wat eikenhouten spaanders op, die tussen het haardhout zitten. Het begon geweldig te roken. De kipfilet kon op het rooster, deksel erop en na een half uurtje hadden we heerlijke malse gerookte kip bij de salade!!! Een week later hebben we hetzelfde truukje met verse makreel gedaan. Ook dit resultaat was niet te versmaden, zò lekker. En het leukste, het heeft ons geen euro gekost.
Geplaatst door Linda, om
11:06
Labels:
c'est la vie
Abonneren op:
Berichten (Atom)