C'est la vie!

Het is echt een eeuwigheid geleden, en "dans un autre vie" maar ik voelde een ongelooflijke drang opkomen om weer eens een stukje te schrijven. Het is maandag 23 december, en het is de dag voor "Le Reveillon" de vooravond aan kerstmis. Zoals de afgelopen 10 jaar gewoonte is, pakken we cadeaus in voor de kinderen en mijn gedachten dwalen af naar voorgaande jaren. We vierden kerstmis soms in NL, maar vaker in France. En dan meestal met goede vrienden. We werden ingeweid in de gebruiken en namen deze over. En nu we weer in Nederland zijn, nu dragen we deze over op onze kinderen, de pubers die nog weten hoe het was en ging, maar ook de peuters. En vooral deze laatsten horen ons aan en nemen de verhalen direct over. Op Réveillon, kerstavond, 24 december, ben je samen met familie of als die niet in de buurt zijn, met goede vrienden. Je eet, eet, eet en drinkt en drinkt nog meer, en zo rond half twaalf, als alle kinderen vaak al een tukkie doen op de bank, op je sch...

Het was enige dagen voor kerst, om precies te zijn, donderdag 22 december 2011. De dag dat wij een knoop doorhakten. We hadden er niet lang voor nodig gehad, het was binnen een avond besloten. We hadden al eens eerder met het idee rondgelopen, maar deze keer namen onze ideeën ook echt vorm aan en werden onze plannen ook echt omgevormd tot concrete plannen, ideeën en vooral beslissingen. We gaan weer naar Nederland. Om hele verschillende en uiteenlopende redenen, met als stip op nummer 1: onze kinderen. Wij hebben het hier nog steeds naar onze zin, op onze berg, maar pubers, tenminste,.. onze pubers, hebben naast rust, ruimte, een zwembad, regelmatig bezoek en gezelligheid, ook behoefte aan vrijheid en zelfstandigheid. En op een berg in Frankrijk ben je altijd afhankelijk van de welwillendheid en beschikbaarheid van je ouders. Even op de fiets naar een vriendin, op zondagmiddag met vriendinnen naar de duinen en het strand, een middagje shoppen in Alkmaar, dichtbij oma's en t...

Enkele weken geleden ging Mijn Lief naar Nederland, met de trein. Ruim een jaar terug was hij voor het laatst met de trein geweest toen we een dagje gingen stadten in Amsterdam. Ik had toen de kaartjes via internet gekocht en alles uitgezocht en het was een leuk familiedagje in de Grote Stad met cultuur, veel winkels, veel tassen en heel relaxed. Het gat tussen ons retourtje met de trein en de treinritten tijdens zijn schooljaren is een stuk groter, ruim 20 jaar. En hoewel hij vorig jaar nog een retourtje Amsterdam had gedaan, was het dus voor zijn gevoel heel lang geleden dat hij met de trein was geweest!!! Ik kocht via internet een ticket voor het traject Vichy - Bercy en een ticket voor de Thalys van Gare du Nord naar Amsterdam. De trein vertrok even na zessen en rond negen uur stapte hij fris en fruitig in Bercy het perron op. Hij tackelde een taxi en was 20 minuten later aan de andere kant van Parijs. Mooi op tijd, want hij had ruim anderhalf overstaptijd tussen de twee ...

Begin december kregen we via omwegen, vanwege verkeerde adressering, een brief bezorgt, gericht aan Xenya. Ik maakte hem eigenlijk routine gewijs open en las: " Suite au tirage de la souscription des PEP 03, nous avons le plaisir de vous informer que le billet n° 4212 en votre possession gagne un Vol initiation pour 1 pers. à Lapalisse " Mijn eerste gedachten waren, in deze volgorde: Hé leuk, Xenya heeft een prijs gewonnen, Oh jee, waar is in hemelsnaam dat winnende lot? Wat is een initiation? Hoe komt ze aan dat lot, want ik heb toch niets gekocht?! Ik probeerde de PEP 03 te bellen, maar deze namen niet op, wel hadden ze een antwoordapparaat dat meldde dat ik een mobiel nummer kon bellen. Nouja, dat kon later ook. Toen eerst maar school gebeld om te vragen of zij iets wisten. Ja hoor, zij wisten dat Xenya een prijs had gewonnen, en het was een hele belangrijke!!! Ja maar, wat is een initiation dan??? (het woordenboek zei: een inwijding of inleiding dus dat schoot n...

Mijn Lief heeft elk jaar weer een herfstdip. Het is gelukkig niet zo erg dat hij met een mutsje op, op de bank gaat zitten en zichzelf zielig gaat zitten vinden. Daarvoor heeft hij te weinig "zitvlees", zoals mijn oma het altijd noemt, dat zit niet in hem. Hij blijft altijd bezig, onderweg en aan de gang. En laten we eerlijk zijn, vervelen hoeven we ons nooit. Er is altijd nog wel iets te doen, te bedenken, te plannen, te verbeteren of uit te werken. En als hij daar allemaal geen zin in heeft, bedenkt hij gewoon weer iets nieuws, iets leuks of iets anders. En zo kwam het dat hij vier weken terug bedacht dat het tijd werd voor een ander kleurtje. Hij was het zat en het was tijd voor weer wat verandering. En ja, waarom ook niet :) Het was tenslotte alweer twee jaar geleden dat we de woonkamer voor het laatste geschilder hadden. Normaal gesproken hebben wij nooit langer dan twee jaar dezelfde kleur op de muur, dus het was wel weer tijd voor verandering. Maar ja, wat voor kleur ...

Uit de oude doos, maar nu nogmaals gepubliceerd! "Vandaag is het Toussaint, oftewel, Allerheiligen. In Nederland leeft dit Christelijke gebruik niet meer en werd de vrije dag in 1960 afgeschaft. In Frankrijk wordt deze dag nog steeds geëerd en dus hebben we vandaag een vrije dag. Het woord zeg het al, het gaat om alle Heiligen die deze dag geëerd worden. Morgen is het Allerzielen, de dag dat alle doden worden herdacht. Heel Frankrijk sleept rond 1 november massaal met chrysanten heen en weer. Overal zie je oudjes met autootjes die volgeladen zijn met bolschrysanten, soms in de meest onwaarschijnlijke kleuren. Zo kweken ze hier in France ook bijvoorbeeld heide in de meest onnatuurlijke kleuren. De parkeerplaatsen van de kerkhoven zijn druk bezet en het kerkhof zelf ziet er reuze fleurig uit. Nu is het te hopen dat het niet direct gaat vriezen, want dan is die bloemenpracht in één keer een kledderige boel. In Nederland is de chrysant een dankbaar bosje bloemen, dat het ...

Na een paar maanden ontdekken, knutselen, zoeken, uitproberen, schrijven en opslaan, is het dan eindelijk zover. Afgelopen weekend heb ik de nieuwe website voor het chalet kunnen uploaden. In mei begon het te kriebelen toen ik de website eens flink onderhanden had genomen ten aanzien van de metatags, vindbaarheid door Google en dat soort zaken. Tijdens het optimaliseren werd het mij duidelijk dat websites met "frames" een beetje uit de mode zijn, dus het werd tijd voor vernieuwing en een andere techniek. Aangezien ik een autodidact ben, nooit cursussen op dit gebied heb gevolgd en een jaar of 8 geleden gewoon maar in het diepe ben gesprongen met toentertijd nog Frontpage, was het dus eerst even wennen aan een andere opzet dan frames. Inmiddels heb ik mijn illegale piratenversie van Frontpage vervangen door een legaal aangekocht programma: ExpressionWeb. Dit werkt fijn, maar is geheel in het Engels. Ik ben eigenlijk gewoon maar uit het niets begonnen met de nieuwe site en...

Vanaf de dag dat Dinand geboren was, hadden ze (kinderarts en verpleegsters) al gezegd dat hij naar de cardioloog moest voor een hartecho. Dit omdat er vanwege de zwangerschapsdiabetes sprake kon zijn van een vergroot hart door de extreme groei vanwege de grote opname van suikers. Wel, hij is dus op maandag geboren en elke dag kreeg ik op mijn vraag of er al een afspraak gepland stond, een negatief antwoord. Uiteindelijk werd het donderdagavond en was er nog steeds geen afspraak, maar de hoofdverpleegkundige van Neonat beloofde mij het aan te kaarten bij de chef Pédiatrie, dr. Goumy, die donderdagavond overleg zou hebben met de rest van de staf en hier en daar enige druk kon uitoefenen. Toen ik vrijdagochtend op de afdeling kwam voor de voeding van 09h00, was er nog steeds geen duidelijkheid. In principe mocht ik zaterdag naar huis, maar ik wilde niet zonder kind het ziekenhuis verlaten en de afspraak met de cardio moest hebben plaatsgevonden, anders zouden ze Dinand niet naar h...

Sinds een jaar of 3 was ik voorzitter van de vereniging van de kantine, oftewel: l'Assosation de cantine de l'école de Châtel-Montagne. Ja, tis een hele mond vol. Aangezien ik nu geen kinderen meer heb op de école primaire van Châtel-Montagne, zou ik aftreden. Er was een algemene vergadering gepland en alle ouders hadden een uitnodiging ontvangen om een aantal zaken te bespreken, waaronder het aftreden van het voltallige bestuur en over het eventuele vervolg. Alle andere leden traden af omdat ook zij sinds dit schooljaar geen kinderen meer op school hadden. De opkomst was zoals gewoonlijk om te huilen. Aangezien er dit schooljaar nog maar 12 kinderen in Châtel-Montagne naar school gaan, waarvan er slechts 6 in de kantine eten, waren er maar weinig geïnteresseerden en slechts enkele ouders hadden de moeite genomen om op te komen dagen. Het belangrijkste wat beslist moest worden, was of er vanaf nu gekozen zou gaan worden voor kant-en-klare maaltijden via een soort "ta...

Afgelopen week maakte ik voor het eerst een Franse begrafenis mee. Ik heb nog niet zoveel begrafenissen bijgewoond in mijn leven, gelukkig, maar nu kan ik dus ook een Franse aan mijn ervaringen toevoegen, al had ik deze liever nog even uitgesteld. Deze begrafenis vond plaats in Vichy en begon de in kerk "Saint Louis" die in midden in het centrum staat, rue Clémenceau. De bouw van de kerk startte in 1861 in opdracht van Napoléon III en in 1865 werd de kerk voltooid. De gehele constructie werd geleid door de architect Jean Lefaure. Het Aubertin orgel , geplaatst in 1991, is zeer indrukwekkend en geplaatst op de meest prominente plaats in de kerk: de West gallerij. Aangezien ik nog nooit een Franse begrafenis had meegemaakt, informeerde ik eerst even bij een vriendin hoe een en ander eraan toeging, om niet voor verrassingen te komen te staan. Allereerst viel het mij op, in tegenstelling tot Nederland, dat er in de rouwadvertentie geen geboorte- en sterfdatum werd vermeld. ...