Het beste van,...

Het was enige dagen voor kerst, om precies te zijn, donderdag 22 december 2011. De dag dat wij een knoop doorhakten. We hadden er niet lang voor nodig gehad, het was binnen een avond besloten. We hadden al eens eerder met het idee rondgelopen, maar deze keer namen onze ideeën ook echt vorm aan en werden onze plannen ook echt omgevormd tot concrete plannen, ideeën en vooral beslissingen.
We gaan weer naar Nederland.
Om hele verschillende en uiteenlopende redenen, met als stip op nummer 1: onze kinderen.
Wij hebben het hier nog steeds naar onze zin, op onze berg, maar pubers, tenminste,.. onze pubers, hebben naast rust, ruimte, een zwembad, regelmatig bezoek en gezelligheid, ook behoefte aan vrijheid en zelfstandigheid. En op een berg in Frankrijk ben je altijd afhankelijk van de welwillendheid en beschikbaarheid van je ouders. Even op de fiets naar een vriendin, op zondagmiddag met vriendinnen naar de duinen en het strand, een middagje shoppen in Alkmaar, dichtbij oma's en tantes, kortom, het leven zoals ze dat kennen en meemaken in de periodes dat we in Nederland zijn, dat hebben ze in Frankrijk niet.
Want, laten we eerlijk zijn, wij hebben altijd de luxe gehad van een eigen huis in Nederland. Een huis dat we nooit konden verkopen en waar we nu de andere partij van hebben uitgekocht.
Nu we eenmaal deze beslissing hebben genomen zien we zelf ook wel veel voordelen van het weer gaan wonen in  Nederland. Egmond-Binnen is een prachtig dorp in de duinstreek. 3 km vanaf het strand en we lopen zo vanuit het dorp de het Noord-Hollands Duinreservaat in. De basisschool en de peuterspeelzaal zijn om de hoek, de supermarkt is aan het eind van de straat, Alkmaar is op 25 fietsminuten en voor een dagje Ikea hoef je niet eerst 2 uur in de auto te zitten, hahaa, als je tenminste geen file hebt.

Toch verlang ik stiekem nu al naar de zomer. Niet alleen om het mooie weer, maar ook omdat we dan waarschijnlijk een maand of twee weer in Châtel-Montagne zullen vertoeven om te werken voor L'Ancienne Colonie, want natuurlijk zal ik het leven van hier ook wel gaan missen.
Onze werkzaamheden en bedrijven hier in La Montagne Bourbonnaise zullen dus gewoon allemaal blijven bestaan, want als zelfstandige kun je zelf je planning maken. Jammer dus, voor degenen die nu van ons af dachten te zijn of zich al rijk rekenen met de gedachte een concurrent minder te hebben.
L'Ancienne Colonie en het chalet draaien gewoon door en ook het bouwbedrijf blijft gewoon "up and running". Er is zelfs weer een bedrijf bijgekomen: Metselbedrijf Swaag, en de eerste opdracht voor het metselen van een vrijstaand huis is binnen.

Tijdens het inpakken van de verhuisdozen en het vullen van vele vuilniszakken, flitsen er herinneringen van 7 jaar permanent in Châtel-Montagne aan me voorbij. Goede vrienden, geweldige feestjes, gezellige mensen, uitstapjes, vakanties, weekenden weg, leuke klanten, mooie projecten, de vele verbouwingen in ons eigen huis, het opgroeien van twee meisjes tot pubers, de geboortes van Nina en Dinand, maar ook afscheid van mensen, dingen, zaken en periodes.
Hoewel ik het nooit heb uitgesproken of er voor mezelf een echte voorstelling van had: ik heb nooit de gedachte of het gevoel gehad "hier ga ik oud worden" of "ik wil hier altijd blijven". En dus is het goed zo. Een mens is te complex om 50 jaar op dezelfde plek te blijven hangen, zonder eens een stap in een andere richting te doen. Je moet je grenzen zo nu en dan eens verleggen.
Dus, ook al gaan we nu "terug", het voelt als "we krijgen erbij". Want we gaan nu genieten van het beste uit twee werelden!!!



Vond je dit een leuk of interessant verhaal? Wil je mijn blog volgen??! 
Schrijf je dan in voor een e-mail abonnement. (Zie de rechterkolom naast dit verhaal) 
Je ontvangt dan een mailtje zodra er iets nieuws is geplaatst op deze site.
Ook kun je via de icoontjes hieronder, dit verhaal delen!!
Dankjewel 🙋

Reacties

Anoniem zei…
Stoer!
Theo zei…
Knap hoeveel ballen jullie tegelijkertijd in de lucht houden/hebben gehouden: zowel een bouwbedrijf als een chalet draaiende houdende. Je moet het maar kunnen.

Populaire posts van deze blog

Ze zijn er weer!!!

Weer tegenslag

De uitslag