C'est la vie!

Het was een heerlijke dag geweest, herfstig, licht zonnig, in de ochtend een beetje mistig en ik had lekker gewerkt. Gewassen, een vriezer ontdooid en ook nog wat administratie gedaan. Ik was voldaan en tevreden en was lekker aan het koken. Tijdens het koken, greep ik mis naar de kaas in de koelkast, dus ik moest nog even naar de kelder. Dus, buitenlicht aan, het was inmiddels al donker, en naar de kelder. Kon ik ook meteen even m'n was uit de droger halen. De kelder deur stond nog open (ivm de droger) en ik knipte in het donker het licht aan. En,... schrok ik me echt de pleuris!!! Ik deed een stap achteruit, slaakte een gil en riep daar meteen achteraan mijn Lief. Die zat ergens boven, dus kwam niet direct aanstormen, maar had me wel gehoord. Toen hij na een tweede keer roepen nog steeds niet kwam, besloot ik maar weer terug te lopen naar de keuken. In huis aangekomen kwam mijn Lief op z'n pantoffels aanlopen en keek hij mij vragend aan. "Is er iets?" En ik antwoordd...

De herfstvakantie was echt leuk geweest. We waren voor ruim een week naar Nederland en zoals gewoonlijk vloog de tijd voorbij. De agenda was meer dan vol en omdat we zo nu en dan echt even gas terug moesten nemen en rekening moesten houden met Nina , kwamen we toch nog aan onze wel verdiende rust toe. Toen we de onze montagne opreden reed toevallig het vriendinnetje dat onze katten verzorgde achter ons. We stopten even vlak voor de afslag waar zij eraf moest en konden zo meteen melden dat we weer thuis waren. Zij had ook nog een mededeling voor ons: de rode kater was dood. 1 november leefde hij nog, en vandaag, 2 november lag 'ie dood in de greppel. Hij was afgelopen nacht doodgereden. Wat een prachtige datum om dood te gaan, de nacht dat Allerzielen in Allerheiligen overgaat. Rambo was onze 8ste kat (en de 7de die dood is gereden). Gelukkig hebben we Rockie (kat N°7) nog.

Officieel begint de herfst op 21 september, maar astronomisch gezien pas op 23 september, als de dag en de nacht beiden even lang zijn. Het weer heeft zich sinds de 23ste ook verbazingwekkend aangepast. Donderdagmiddag verzamelde zich grote onweerswolken en vrijdag stortte het van de lucht. De kachels branden weer op volle toeren en gelukkig hebben we vorige maand al de gigantische hoeveelheid van 40 stèrre haardhout veilig gesteld. Nee, wij hoeven het deze winter niet koud te hebben, noch onze gasten. Blaadjes kleuren, de walnoten beginnen te vallen, paddestoelen schieten uit de grond, de jacht is weer begonnen, de kinderen hebben de eerste verkoudheid van het seizoen te pakken, mist, regen, koude ochtenden en ik hoop op mooie zonnige middagen later deze week. Dit weer vraagt om stoofpotjes op het vuur, de truien winnen het van de shirtjes en ook de bergschoenen, winterjassen en kekke laarzen komen weer uit de kast vandaan. Mijmerend denken we aan de mooie zomer die achter ons ...

Het is vandaag weer zover. Er wordt gestaakt. Waar men in Nederland door de FNV opgeroepen wordt om het werk 65 minuten neer te leggen uit protest tegen de pensioenverhogingen van 65 naar 67 jaar, daar doen ze er in Frankrijk nog een schepje bovenop. Twee weken terug, toen de scholen nog maar net 2 dagen begonnen waren was de eerste staking tegen de verhoging van de pensioengerechtigede leeftijd en vandaag zijn er maar liefst 5,3 miljoen Franse ambtenaren opgeroepen om te staken. Naar de verwachtingen zullen er zo'n 3 miljoen gehoor geven aan deze oproep en het werk neerleggen. Naar de NLse maatstaven hebben de Fransen nog maar weinig te klagen. De Assemblée Nationale heeft de verhoging van 60 naar 62 jaar al goedgekeurd. De Senaat kan nog enige versoepelingen doorvoeren en de minister van Arbeid heeft al toezeggingen gedaan voor de invaliden en de oudere werklozen. De Fransen hebben de laagste pensioengerechtigde leeftijd van heel Europa en ook de meeste vrije dagen,...

Ziek zijn is helaas niet te plannen. Het overkomt je en het enige wat er dan nog opzit is je eraan overgeven en dan maar hopen dat je snel weer beter bent. De afgelopen weken kan ik met gemak uit m'n agenda scheuren, want er is niets memorabels gebeurd. Op de dag dat de meiden weer naar school moesten en ik het voornemen had om weer eens lekker aan de gang te gaan werd ik overvallen. De vorige avond was Caya niet lekker geweest, buikpijn, spugen, diarree, nouja, niet zeuren, morgen de eerste schooldag, het zullen de spanningen wel zijn. Het wekkertje ging weer om half zeven en nadat ook Xenya weer vrolijk in de schoolbus was gestapt, begon het normale leven weer. Chalet schoonmaken, afspraak met een ongediertebestrijder voor een wespennest en een hoornaarnest, nieuwe gasten ontvangen in het chalet en de kolonie , wassen, stofzuigen en aan het eind van de middag nog een afspraak met klanten van het bouwbedrijf. Ik was er klaar voor en had er weer zin in. Gaby z'n dag (en de r...

Velen hebben het me al gezegd: "Je moet er iets mee doen!", maar zo makkelijk is het nu ook weer niet. Vaak heb ik ook gedacht: "Wie zit daar nu op te wachten?" Toch begon het na twee jaar dit soort opmerkingen te hebben gehoord, te broeien en heb ik nagedacht, over het hoe, waarover en wanneer. Mijn Lief zegt het namelijk ook al tijden. Terwijl hij het zegt, ziet hij zichzelf drijvend in een blauw zwembad met een mochito in z'n hand en z'n telefoon aan zijn oor om te horen hoe hoog de verkoopcijfers zijn. Nou, zover zijn we nog niet hoor schatje!!! Gisteren, terwijl Mijn Lief de lekkerste mosselen die ik ooit heb gegeten klaarmaakte, kwam het idee mijn brein binnen. Ik zal niet zeggen dat het uniek is, maar de start is gemaakt, en het is goed. In mijn hoofd is het al af, alhoewel ik nog wel even werk heb aan het bijschaven en perfectioneren, maar dat is bijzaak. Ik moet alleen nog even op zoek naar een uitgever,.....

Ietwat triest nadat we Whitney en Kenny hadden uitgezwaaid, lieten we ons op de bank ploffen. Het was even na 19h00. We aten nog een klein hapje, keken een filmpje en doken daarna ons bed in. We hadden de afgelopen dagen het werk even opzij gezet en hadden onbeschaamd vakantie gevierd. De voorgaande 3 avonden hadden we ons kussen niet voor drie uur 's nachts geroken en de laatste avond, onder het mom van: vanavond gaan we het niet zo laat maken, was het zomaar ineens half zes. We waren dwars af en een lange nacht slapen zou ons goed doen. Rond 3 uur 's nachts ging de telefoon. Het was Whitney. De waterpomp van de auto had het begeven en zij en Kenny zaten op dat moment in een sleepwagen maar snapten niet wat de chauffeur zei, waar ze naartoe werden gebracht en wat er daarna zou gebeuren. Of ik dus ff wilde tolken. Ik was direct klaar wakker. De telefoon werd doorgegeven en ik kreeg de chauffeur van de "service dépannage" aan de lijn. Er volgenden een aantal gesprekk...

Jaja, het is zover, N° 8 is ook aangekomen in huize Swaag. Het duurde even voordat het RDV tot stand kwam, maar uiteindelijk konden we de agenda's schikken en togen we richting Le Pouthier om onze rooie kater te scoren. En rood is 'ie!!! We hebben 'm Rambo gedoopt, dat vonden we wel goed bij Rocky passen. Rambo is een echte boerderij kat. Hij is jonger als Rocky, maar behoorlijk wat groter en veel brutaler. Het spreekwoord zegt: "dit is geen katje om zonder handschoentjes aan te pakken". Nou, voor onze Rambo moet je je komplete skipak van zolder halen!!! Toen we Rocky ophaalden vouwden we hem zonder problemen in een kartonnen doosje en ging 'ie braaf mee naar huis. Rambo kregen we eerst al amper in het doosje en daarna kwam er nog een rol tape aan te pas om te zorgen dat 'ie in het doosje bleef, want hij worstelde zich door elke kiertje of spleetje. Ik was zelfs bang dat 'ie tijdens de rit naar huis door het luchtgaatje naar buiten zou kruipen en door...

Ja, zo voelt het: Het begin van mijn nieuwe leven. Nee, ik ben niet zwanger en ik ga ook niet scheiden. Eigenlijk is het ook niet alleen mijn nieuwe leven, maar ons nieuwe leven. Het roer is omgegaan en we varen met een opgeruimd schip een andere koers, vanuit woelige baren, richting de stille oceaan. Het bouwbedrijf is ingekrompen en gaat op een laag pitje in een andere formule verder. Op vastgoed gebied is er weinig beweging en in wellness land gaat het ook niet wild. Daarentegen gaat het met de verhuur wel erg goed. Het chalet is bijna continue vol en afgelopen week arriveerden onze eerste gasten op L'Ancienne Colonie . Vanaf december hebben we hard gewerkt om van de oude vervallen zooi een prachtig complex te maken en met gepaste trots kan ik zeggen dat dit gelukt is. Waar eerst 3 barakken stonden, staan nu 2 gebouwen waarin zich in totaal 6 gloednieuwe gîtes bevinden. Het derde gebouw is welliswaar aan de buitenkant lekker opgeknapt, maar wacht nog op een...

Elk jaar rond deze tijd is het wel een keertje raak. Al vaker heb ik geroepen "hier zou ik een blogje over moeten schrijven" maar het was er nog niet van gekomen. Maar nu klim ik dan toch maar in de pen. Eindelijk, het is mooi weer!!! Na zo'n drie weken regen, kou, ellende, mist en de kachel aan, kan de deur weer open, schijnt de zon en ziet alles er een stuk beter uit. De keukendeur stond open en ik hoorde een auto stoppen. Eén blik door het raam en ik zag dat het een auto met Nederlands kenteken was. Ik stapte op mijn stoepje en de man die zijn auto (levensgevaarlijk) met knipperende alarmlichtjes op de weg liet staan, stapte uit en zei: "Bonjour." Ik zei: "Goede morgen!" En hij was blij verrast. "Oh, spreekt u Nederlands, dat maakt het een stuk makkelijker!!! Ik ben van de firma Swiss St.Moritz en ik ben op weg naar het vliegveld in Lyon. Ik kom van een beurs af en de pannen-, bestek- en messensets die ik nog niet verkocht heb kan ik niet alle...