Wie schrijft, die blijft

Zo'n 14 jaar geleden begon ik met schrijven. Eigenlijk noodgedwongen, om op die manier familie en vrienden op de hoogte te houden van ons nieuwe leven in de Auvergne in Frankrijk. In het begin had ik nog een soort sub-website aan onze zakelijke website "hangen" waar alleen diegenen vanaf wisten die ik wilde bereiken. Later, toen mijn verhalen goed vielen, besloot ik een heus weblog te gaan bijhouden.
Ik had best aardig wat volgers en tikte er lekker op los. Over bijna alles wat we meemaakten kon ik wel een goed verhaal schrijven en zo groeide het idee om dan ook maar een boek te schrijven.
Veel verhalen die ik tussen 2005 en 2008 schreef, haalde ik weer van het internet af en sloeg ik netjes op datum op, om ze vervolgens als een boekwerk op te slaan, doorspekt met Franse recepten.
Van het boek is (nog steeds) niets gekomen, maar de verhalen en recepten heb ik natuurlijk nog allemaal. Evenals de vele bijbehorende foto's. Wie weet, ooit, op een dag,...

Maar hoezo dan nu weer een blogje?! Wel, ik zocht van de week wat informatie en belandde zo op blogs van anderen. En toen begon het zomaar weer te kriebelen en dacht ik: dàt kan ik ook ;)
Dus, zo gezegd, zo gedaan.
Ik heb m'n oude blogadres weer opgeduikeld, er een nieuwe lay-out tegenaan gegooid en ben dit stukje gaan typen.
Voor degenen die nog niet bekend zijn met mij en mijn schrijverij: scroll je suf om alles te lezen wat ik hiervoor geschreven heb, want dat boek kan nog wel even duren ;)
Welkom terug op C'est la vie!!
Voor wie mij (nog) niet kent, dit ben ik :)

Reacties

Nou leuk weer... ben benieuwd!

Populaire posts van deze blog

Ze zijn er weer!!!

Weer tegenslag

De uitslag