Eddepet

Ik heb het al eens eerder geschreven: Soms kom je mensen tegen in je leven die je nooit zal vergeten en waar je vanaf momento UNO direct een klik mee hebt. Mensen die je tot de categorie échte vrienden kunt rekenen, omdat je gewoon weet dat ook al zie je elkaar heel lang niet, je deze mensen altijd midden de nacht uit bed kunt bellen als je in de shit zit. Afgelopen week dobberden wij in een slootje ergens in de gemeente Bergen. Er kwam een kajak aan peddelen. Jongedame mét zwanger buikje, hondje, koelbox en een peddelende jongeman. Niets bijzonders zou je zeggen. Mensen op het water hebben dezelfde gewoontes als motorrijders: Ze groeten elkaar allemaal in het voorbijgaan. En zo zeiden wij ook in het stel in de kajak gedag. En zij ons. Totdat mijn Lief zei: Was dat niet Ed?! Ik keek hem vragend aan, en nog eens achterom. En hij zei nog eens: Ja, echt wel, dat was ‘m hoor!! Eddepet Ik draaide me nog eens om en riep: Ed?!! En de jongeman riep meteen terug: Ja!! Zie je wel!! En ...